สุดท้ายของวิชาบริหารธุรกิจจะต้องมีผลิตภัณฑ์ของนักเรียนและต้องสามารถขายได้จริงซึ่งในประเด็นนี้ มีบริษัทเอกชนเข้ามาสนับสนุนจำนวนมาก เช่น โครงการทำมาค้าขาย จากบริษัทไทยเบฟเวอเรจ จำกัด (มหาชน) ที่มุ่งส่งเสริมให้นักเรียนมีผลิตภัณฑ์อาจจะเป็นของใช้หรือของกิน จากนั้นแนะนำให้ครูจัดทำกระบวนการทางธุรกิจเพื่อนำไปสอนและแนะนำนักเรียนในระบบ Value Chain ครบระบบซึ่งในโครงการทำมาค้าขายนี้ ปัจจุบันมีการอบรมครู 300 คน เพื่อสอนในวิชาบริหารธุรกิจ ซึ่งได้เริ่มสอนกันแล้วมา 2 ปี
เมื่อมาถึงระดับนักเรียนอาชีวศึกษา กระทรวงศึกษาธิการได้ขับเคลื่อนและมีกลไกให้นักเรียนอาชีวะคิดผลิตภัณฑ์ให้มีนวัตกรรมโดยนำเข้าไปจัดกิจกรรมจับคู่ธุรกิจกับหน่วยงานภาครัฐและภาคเอกชน เพื่อให้หน่วยงานต่างๆพิจารณาซื้อชิ้นงานนวัตกรรมของนักเรียน นักศึกษาอาชีวะไปใช้ประโยชน์ ในธุรกิจหรือในการทำงานจริง และในระดับอาชีวศึกษามีศูนย์ฝึกอบรมอาชีพระยะสั้นจำนวนมากกว่า 100 แห่ง อีกทั้งเมื่อนำศูนย์ฝึกอาชีพระยะสั้นในระดับการศึกษานอกโรงเรียน(กศน.)และศูนย์ฝึกอาชีพระยะสั้นในระดับอาชีวศึกษา รวมกันทำให้มีศูนย์ฝึกอาชีพกว่า 500 แห่ง ทั่วประเทศ เมื่อนักเรียนได้เรียนวิชาบริหารธุรกิจในระดับประถมศึกษามัธยมศึกษา อาชีวศึกษา สามารถที่จะประกอบอาชีพได้ตั้งแต่เยาว์วัยหรือสามารถเรียนต่อในระดับมหาวิทยาลัยทั่วประเทศ ทั้งภาครัฐและเอกชน
ดังนั้น ประเมินว่าในอนาคตจะมีคนไทยที่เรียนรู้การบริหารธุรกิจแบบเข้าใจและสามารถนำไปปฏิบัติด้านธุรกิจได้ครบวงจรเป็นจำนวนมากเพียงพอ ซึ่งจะทำให้ประเทศไทยมีความแข็งแกร่งและสามารถแข่งขันเชิงธุรกิจได้ดีในระดับนานาประเทศ และจัดว่าเป็นการปฏิรูปการศึกษาที่มุ่งเน้นให้นักเรียนสามารถคิดได้คิดเป็น มีทักษะชีวิต ทักษะอาชีพ มีคุณธรรมนำพาประเทศแข่งขันได้ในระดับนานาชาติทีเดียว



