รักษาการผู้อำนวยการสถาบันพัฒนาการศึกษาพิเศษ กล่าวว่า นอกจากนั้น คนส่วนใหญ่ในสังคมทั่วไปยังเข้าใจผิดว่าภาษามือเป็นภาษาสากลที่คนหูหนวกทุกชาติทั่วโลกสามารถใช้สื่อสารกันได้ แต่ในความเป็นจริงคนหูหนวกแต่ละชาติมีภาษามือและวัฒนธรรมของชาตินั้นๆ โดยเฉพาะแตกต่างกัน เช่น ภาษามือไทย ภาษามือญี่ปุ่น และภาษามืออเมริกัน เป็นต้น คนหูหนวกต้องสื่อสารด้วยภาษามือซึ่งเป็นภาษาแรกหรือภาษาแม่ คนหูหนวกใช้ภาษามือไทยเป็นเครื่องมือในการสื่อสาร การเรียนรู้ การรับรู้ และแสดงความรู้สึกนึกคิด ดังนั้น ภาษามือไทยจึงมีความสำคัญต่อการดำเนินชีวิต ด้วยข้อจำกัดบางประการทำให้คนหูหนวกจำนวนไม่น้อย ไม่สามารถเรียนในสถานศึกษาของคนทั่วไปที่สื่อสารด้วยภาษาไทยที่ใช้ทั้งการฟังและพูดได้ จึงต้องเรียนในโรงเรียนเฉพาะซึ่งใช้วิธีการสื่อสารด้วยภาษามือ
“เมื่อคนหูหนวกไม่มีโอกาสได้รับการศึกษาหรือได้รับการศึกษาน้อย เป็นเหตุให้ไม่สามารถประกอบอาชีพและพึ่งพาตนเองได้ ส่งผลให้ดำรงชีวิตด้วยความยากลำบาก ที่สำคัญ เมื่อจำเป็นต้องใช้บริการของหน่วยงานต่าง ๆ เช่น โรงพยาบาล สถานศึกษา สถานที่ราชการ โรงพัก เป็นต้น คนหูหนวกที่ได้รับการศึกษาอาจสื่อสารโดยการอ่านและเขียน ในขณะที่คนหูหนวกอีกกลุ่มจำเป็นต้องมีล่ามภาษามือ แต่ปัจจุบันล่ามภาษามือมีไม่เพียงพอและไม่ทั่วถึง ด้วยความสำคัญดังกล่าว สถาบันพัฒนาการศึกษาพิเศษ มรภ.สงขลา จึงร่วมกับกลุ่มสมาชิกคนหูหนวกภาคใต้ จัดอบรมภาษามือไทยขั้นพื้นฐานเพื่อการสื่อสารสำหรับหน่วยงานที่เกี่ยวข้องและผู้ที่สนใจ เพื่อช่วยให้คนหูหนวกสามารถเข้าถึงสิทธิประโยชน์และบริการต่างๆ ได้อย่างทั่วถึง อันจะส่งผลต่อการพัฒนาคุณภาพชีวิตของคนหูหนวกในภาพรวมให้ดียิ่งขึ้น” ดร.โสภณ กล่าว
ข่าวโดย/ ลัดดา เอ้งเถี้ยว (นักประชาสัมพันธ์ มรภ.สงขลา)


