และยังคงเก็บภาพพระบรมฉายาลักษณ์ ทั้งในขณะที่ขณะที่เฝ้ารับเสด็จ และถวายงานอย่างใกล้ชิด ขณะลงพื้นที่ทรงงานตามถิ่นทุรกันดารในพื้นที่ 3 จังหวัดชายแดนภาคใต้ ระหว่างที่รับราชการเป็นนายอำเภอเมื่อปี 2529 จนถึง 2537 ซึ่งพระองค์ท่านได้ทรงงานอย่างหนัก และได้เห็นกับตาจริงๆ จากการติดตามเสด็จ และถวายรายงานสภาพพื้นที่ต่อหน้าพระพักตร์
พระร้อยเอกวิวัฒน์ เล่าให้ฟังว่า เหตุการณ์ที่ประทับใจมากที่สุด คือ ในสมัยที่ยังเป็นนายอำเภอแว้ง จ.นราธิวาส และพระองค์ท่านได้เสด็จขึ้นไปบนเขาสุคีริน ซึ่งขณะนั้นยังเป็น ต.สุคิริน อ.แว้ง จ.นราธิวาส โดยพระองค์ท่านได้เสด็จขึ้นไปบนเขา เพื่อดูต้นน้ำบนพื้นที่ที่มีความลาดชันถึง 45 องศา ความสูงประมาณ 400 เมตร และมีตัวทากเกาะที่พระบาทสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี และพระองค์ทรงปลดออกให้ ซึ่งจากความยากลำบาก ทำให้หยาดพระเสโทไหลเปื้อนพระพักตร์ และไหลย้อยลงมาจนถึงปลายพระนาสิก รวมทั้งพระวรกาย แต่พระองค์ท่านก็ยังทรงงานต่อ โดยไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย ซึ่งตนยังจดจำมาจนถึงทุกวันนี้ เพราะ การขึ้นเขาสุคิริน แม้กระทั่งทุกวันนี้ ยังคงเป็นไปด้วยความยากลำบากไม่ต่างจากเมื่อก่อน
พระร้อยเอกวิวัฒน์ กล่าวด้วยน้ำตาคลอเบ้าว่า วันที่ทราบข่าวการสวรรคตนั้น น้ำตาไหลออกมาโดยไม่รู้ตัว เพราะ เคยถวายงานใกล้ชิดเบื้องพระยุคลบาท และขณะนี้ก็สวดมนต์ รวมทั้งนั่งสมาธิ เพื่อถวายเป็นพระราชกุศลแด่พระองค์ท่านทุกวันทุกคืน





