เราจะปรับตัวอย่างไรในเมื่อรัฐที่เพิกเฉยต่อความเดือดร้อนของชาวบ้าน

เราจะปรับตัวอย่างไรในระบบรัฐที่เพิกเฉย

นั่งฟังช่องเนชั่นระหว่างทำงานคุณป้าขวานฟ้ามือทุบรถจอดขวางหน้าบ้าน ระบายความอัดอั้นตันใจบอกตอนซื้อบ้านเขียนชัดเจนพื้นที่อยู่อาศัย อยู่ไปอยู่มาเกิดตลาดรายรอบนับสิบๆ ร้องเรียนทั้งเขต กทม.ศาล แต่เหมือนยังไม่มีอะไรดีขึ้น

กำแพงบ้านสวยๆ ถูกทำเป็นร้านขายของ เป็นที่วางของ ที่ทิ้งขยะ ที่ขี้ที่เยี่ยวก็ยังมี โดนกล่าวหาสารพัด จะขับรถออกจากบ้านสักทีต้องอธิษฐานเสี่ยงทายกันว่าจะมีรถขวางประตูไหม พอทุบรถจนเป็นข่าว ผอ.เขตบอกจะส่งรปภ.มาเฝ้าไม่ให้รถจอดขวางหน้าบ้านให้

นี่คือการแก้ปัญหาของราชการไทย ถ้าไม่ร้องเรียนไม่เป็นข่าวก็เพิกเฉย ร้องทีนึงขยับทีนึง ในฐานะที่เคยนำเสนอเรื่องความเดือดร้อนมาหลายรอบ บอกเลยหาดใหญ่เราก็วิกฤตมากๆ อย่าว่าแต่ทางเท้าเลยถนนก็โดนยึดหมดแล้ว

ในเมืองหน้าบ้านที่เป็นธุรกิจก็ให้คนเช่าทั้งทางเท้าทั้งถนนขายของ บางคนปลูกต้นไม้ วางเก้าอี้ ตีเสาบนถนนกลัวคนจอดรถหน้าบ้าน ส่วนบ้านที่ใจดีไม่ทำอะไรเลยก็โดนจอดแช่ปิดหน้าบ้านถาวรนอนยาว

สิ่งเหล่านี้ล้วนเป็นชนวนให้คนหมดความอดทน ร้องไปที่เทศบาล ตำรวจ ก็เหมือนเล่นขายของ ร้องทีเก็บทีทำแบบขอไปที บางทีไปบอกด้วยว่าใครคนร้อง กฎหมายมี พรบ.มี เทศบัญญัติมี แต่การบังคับใช้ไม่มี

แล้วมันจะมีประโยชน์อะไร อีไม่นานเราคงได้เจอเคสแบบนี้หรือหนักกว่านี้ในหาดใหญ่เป็นแน่ ถ้าแลต่ะ