ประเพณีลากพระหรือชักพระ เป็นประเพณีสำคัญที่ถือเป็นเอกลักษณ์ท้องถิ่นของชาวภาคใต้ ที่ปฏิบัติกันมาตั้งแต่โบราณในเทศกาลออกพรรษา ตั้งแต่สมัยศรีวิชัย ประเพณีชักพระเป็นประเพณีที่พราหมณ์ศาสนิกชน และพุทธศาสนิกชนปฏิบัติสืบต่อกันมา สันนิษฐานว่าประเพณีนี้เกิดขึ้นครั้งแรกในประเทศอินเดีย ที่นิยมเอาเทวรูปออกแห่ในโอกาสต่าง ๆ ต่อมาพุทธศาสนิกชนได้นำเอาคติความเชื่อดังกล่าว มาปรับปรุงให้สอดคล้องกับความเชื่อทางพุทธศาสนา จนกลายเป็นประเพณีที่สืบทอดมาจนปัจจุบัน
ประเพณีลากพระของชาวภาคใต้เป็นการสมมติตามเหตุการณ์ในพุทธประวัติ เมื่อครั้งพระพุทธเจ้าเสด็จกลับจากสรวงสวรรค์ชั้นดาวดึงส์มาสู่โลกมนุษย์ ในวันแรม 1 ค่ำ เดือน 11 นั่นเอง โดยอัญเชิญพระพุทธรูปยืนเรียกว่า “พระลาก” (พระปางอุ้มบาตร หรือปางประทานอภัย) ขึ้นประดิษฐานเหนือบุษบกที่ตั้งอยู่บนพาหนะซึ่งทำเป็นรูปเรือหรือพญานาคและประดับตกแต่งเสมือนอย่างปราสาทมณฑปอย่างวิจิตร แล้วแห่แหนสมมุติแทนพระพุทธองค์ด้วยการลากไปตามสถานที่ต่าง ๆ ถ้าท้องถิ่นใดอยู่ริมน้ำหรือลำคลองก็จะลากพระทางน้ำ หากท้องถิ่นใดห่างไกลจากแม่น้ำ-ลำคลองก็ลากพระทางบก แล้วแต่สภาพภูมิประเทศจะเหมาะแก่การลากประเภทใดมากกว่ากัน ขบวนลากพระนี้ จึงเป็นประเพณีที่ชาวภาคใต้เรียกว่า “ประเพณีลากพระ” มาจนถึงปัจจุบัน
สำหรับการจัดงานประเพณีลากพระฯ จัดขึ้นเพื่อเป็นการส่งเสริมและอนุรักษ์สืบสานวัฒนธรรมประเพณีลากพระให้เป็นมรดกทางวัฒนธรรม ประเพณีอันดีงามของจังหวัดสงขลาสืบไป อีกทั้งยังเป็นการสนับสนุนให้ทุกภาคส่วน โดยเฉพาะเยาวชนและพี่น้องประชาชนในพื้นที่ ได้รู้สึกหวงแหนและตระหนักในคุณค่าของศิลปวัฒนธรรมไทยและภูมิปัญญาท้องถิ่น นอกจากนี้ยังเป็นการส่งเสริมการท่องเที่ยวของจังหวัดสงขลาให้เป็นที่รู้จักทั้งแก่ชาวไทยและชาวต่างชาติ อันจะทำให้เกิดการกระจายรายได้แก่ประชาชนในท้องถิ่นส่งเสริมเศรษฐกิจในจังหวัดสงขลาให้ดีขึ้น
ประชา โชคผ่อง /ข่าว /ภาพ สำนักงานประชาสัมพันธ์จังหวัดสงขลา
